Dwarslaesie en sportbeoefening

Sport is bovendien bij uitstek een middel om met anderen in contact te komen. Dat is van groot belang voor jou als persoon met een handicap, zeker als je bij vertrek uit het revalidatiecentrum de draad weer moeten zien op te pakken. Sport kan daarbij een hulpmiddel zijn en stimuleert zo de integratie in de samenleving.

Voor wat betreft de lichamelijke conditie is de uitgangspositie van sporters met een dwarslaesie in vergelijking met validen veelal slechter. Dit is van belang voor de trainingsopbouw. Sporters met een dwarslaesie hebben geen normale lichamelijke respons op inspanning. Door het ontbreken van de vaatvernauwing en de spierpompfunctie is er geen adequate bloedcirculatie en ontstaat er ophoping van bloed in de benen en in de buik. De vullingsdruk van het hart vermindert en daarmee het slagvolume. De hartfrequentie stijgt ter compensatie, maar onvoldoende om het verlies aan slagvolume volledig te compenseren. Uiteindelijk vermindert het hartminuutvolume (HMV = slagvolume x hartfrequentie), waardoor de bloedstroom naar de actieve spieren afneemt met nadelige gevolgen voor het prestatievermogen. Het maximale inspanningsvermogen en het maximale zuurstofopnamevermogen zijn daardoor beduidend lager dan bij valide sporters.